Corruptie

De naam van Kameroen prijkt in de hoogste regionen op de wereldranglijst van corrupte landen. Je moet er dus altijd op letten dat mensen, met name officials, vaak een bijdrage ('cadeau' of 'motivation') willen om iets gedaan te krijgen. Met dat in het achterhoofd was het wel even slikken, toen we aan het eind van onze taxirit door gewapende militairen om onze papieren werd gevraagd. Onze eindbestemming was 'mont Mbankolo', waar we een mooi uitzicht over Yaounde verwachtten te hebben. De militairen lieten duidelijk merken dat het strikt verboden was om daar te komen. Er zouden borden hebben gestaan. Nu staan er niet zo veel borden langs de wegen hier, in ieder geval vrijwel geen verkeersborden. Maar hoe dan ook was dit militair terrein waar je niet zo maar mocht komen. Met de gedachte van corruptie in het achterhoofd konden we dus wel verwachten dat er een hint zou komen om een 'motivation'.

Maar die hint kwam er niet. We zijn rustig en Vriendelijk gebleven en na een kort oponthoud zou een van de militairen ons verder helpen. Hij leidde ons langs een hutje naar een punt waar er een mooi uitzicht was over de stad. Na gezellig wat met hem gesproken te hebben en van het uitzicht genoten te hebben konden we onze afdaling inzetten. De soldaat, Marcel, komt oorspronkelijk uit het zuiden van Kameroen. Hij gaf zijn telefoonnummer nog, voor als we nog een keer naar het zuiden reizen. Geweldig om op deze manier positief verrast te worden!

He jij daar, zwarte!

Als we in Nederland zoiets op een markt tegen een kleurling zouden zeggen, zouden er heel veel landgenoten over ons heen vallen. Maar hier komt het vaak voor, dat je als 'le blanc' of 'la blanche' ('witje') wordt aangeproken. Soms zit er een negatieve lading aan, maar meestal is het helemaal niet als discriminerend bedoeld.

Al bijna een week in Kameroen

Wat we de hele dag doen? We hebben elke dag training van VSO. We beginnen om half 9 tot 5 uur. Van het hotel is het een 20 minuten lopen naar het VSO kantoor. Onderweg halen we een broodje bij de bakker, en eten het voor we beginnen, buiten bij het kantoor. We genieten van de vogels die zingen, en alle beestjes die voor bij kruipen en vliegen. We hebben de VSO staf leren kennen, door 5 minuten te 'speeddaten'... En Mirjam had de meeste roddels verzameld!! We hebben uitgebreid te horen gekregen wat VSO hier doet, en welke restultaten ze geboekt hebben. Het begint echt van onderaf aan om kleine dingen te veranderen. Door mensen bewust te maken dat ze een keuze hebben, rechten, wil om dingen te veranderen, zien ze nu veranderingen die vanaf onderaan de samenleving naar boven worden gebracht. We hebben taal les gehad in Pidgin. Een verbasterd engels. Wie weet wat "pickin" betekend mag het vertellen!! Cultureel hebben we geleerd dat je je deur op slot moet houden, als je wilt dat niemand binnen komt banjeren. Dat je als vrouw niet met je benen over elkaar moet zitten, dit is erg moeilijk voor Mirjam maar ze doet haar best!!!

Voor lunch hebben we een supermarktje gevonden waar ze bruin brood verkopen. We nemen er dan wat groente, tomaat en paprika, bij om op brood te doen. De prijzen van eten zijn niet erg laag hier. Het is vergelijkbaar met Nederland. Voor het avond eten zijn we een aantal keer met andere vrijwilligers wezen eten, en 2 keer zelf eten gemaakt met wat we konden vinden. Het is een beetje crea doen: jam potje als kopje, voor koffie gebruiken. We filteren het kraanwater, tot nu tot gaat dat goed. Het water is wel erg vies... Als je de wastafel laat vol lopen met water is het bruingeel. Er is een koppel vrijwilligers die ons al aardig wat wegwijs hebben gemaakt. Erg fijn om van alles te kunnen vragen, waar je wat kunt vinden, en waar je goed kunt eten.

De eerste paar nachten zijn we aardig lek gestoken, maar na het ophangen van ons muskietennet gaat dat goed. Toch is het voor al 's avonds nog oppassen, want die muskieten zijn aardig gebrand op wit bloed :{ We hebben nogal moeite met slapen, we slapen niet zo veel. We moeten het denk ik de tijd geven om te wennen. We gaan op tijd naar bed, zijn na een dag training aardig moe.

De warmte is aardig uit te houden. De afgelopen dagen is het redelijk bewolkt geweest en dan is het goed uit te houden. Vannacht en vanmorgen heeft het geregend, en dan koelt het lekker af!! Als je net denkt, nu kan het niet harder regenen....gaat het nog harder! Het geeft een geluid alsof je naast een waterval staat, een enorm gebrul van neerstortend water!!

Aangekomen

En dan opeens zit je in Yaounde in een hotelletje. De reis is op een kleine vertraging na, goed verlopen. Op het vliegveld van Yaounde zijn we opgehaald door VSO'ers die ons naar ons onderkomen voor de komende 2 weken hebben gebracht. Maandag begint de 'in country training' en die is de 21e afgelopen. De 22e of 23e zullen we naar Bafoussam reizen. We zitten dus nog 2 weken hier zonder een echt thuis te hebben, en dat is best een beetje vreemd, zeker omdat we ook nog niet weten hoe ons thuis er straks uit gaat zien. Maar Mirjam heeft de hotelkamer in ieder geval naar haar standaards schoongemaakt, en dat helpt haar wel een beetje ;-).



Het is hier behoorlijk warm, dus we doen een beetje rustig aan. We hebben een paar boodschappen gedaan in de wijk. Wat opvalt zijn hoe de taxi's er uit zien. Maar als je naar het weggedrag kijkt van de meeste bestuurders dan zijn al die krassen, deuken en loshangende onderdelen ook makkelijk verklaard.

Inpakken en afscheid nemen

De afgelopen dagen zijn we druk bezig geweest met de afsluitende zaken te regelen voor het vertrek. Alles is inmiddels ingepakt. We kunnen 2 keer 23 kilo bagage per persoon mee nemen, Dat is meer dan we dachten, maar toch nog een afweging wat neem je mee en wat niet. En wat moet mee:die dingen die je daar niet kunt krijgen. Zonnebrand bijvoorbeeld is niet te krijgen, dus daar gaan een paar flessen van mee. Als je dan in kilo's gaat rekenen, 1,5 kilo zonnebrand mee, geen matje van ongeveer dat zelfde gewicht enz., dus wat is echt belangrijk voor je. Goed begin om stil te staan bij wat je hebt, en wat je nu echt nodig hebt!! De dingen die we willen bewaren zijn opgeslagen.
We hebben alle inentingen gehad en een medische keuring,
De oorspronkelijke vertrekdatum van 1 mei is verschoven naar 8 mei. Daarom bivakeren we nog een kleine week in het huis van Hanno's ouders.
Een raar idee. Vorige week was de laatste werkdag van Hanno. Dat gaf een heel dubel gevoel. Aan de ene kant is het jammer collega's gedag te zeggen. Aan de andere kant is het onwijs spannend om deze stap te zetten en om nieuwe dingen te starten.
De komende tijd zullen we proberen om regelmatig iets op de blog te zetten zodat iedereen in Nederland een beetje kan volgen hoe het ons vergaat. Reageren kan ook op de blog, of natuurlijk gewoon met een mailtje.
Groetjes,
H&M

Welkom

Welkom op deze blog!