Minibus

Twee weken geleden, woensdag tot en met zaterdag, waren we in Bamenda en Ndop. In Ndop zijn we naar een cursus geweest van VSO.
Woensdag middag zijn we van uit hier vertrokken met een taxi naar de andere kant van Bafoussam. Daar hebben we een minibus genomen naar Bamenda. De tocht met de minibus heen en terug heeft ons doen besluiten heeeeeel snel een auto te kopen!! Je zit met 20 man in een busje gepropt wat bedoelt is voor 12 mensen.... Zeker voor Hanno is het geen pretje om met z'n lange benen 2 uur klem te zitten, zonder ook maar een centimeter ruimte om te verzitten, en als je over een hobbel gaan je hoofd tegen het dak te stoten.... Je koopt en kaartje bij het busje die als eerst volgende vertrekt naar jouw bestemming, en dan moet je wachten tot alle plaatsen verkocht zijn. Ze gaan niet eerder weg dan dat alle plaatsen bezet zijn. Op de heen weg was er nog 1 plaats over toen er een erg dikke dame aan kwam waggelen. Die moest ook mee.... In de rij waar nog een plekje was, ging een man luid protesteren, dat de vrouw te dik was om er tussen te passen. En toen de dame zich er toch tussen propte kreeg ze nog: "You're too fat, woman!!!" te horen. Op de terug weg zat ik tussen 2 zittingen in, gat van 10 cm.... Maar gelukkig allemaal dunne mensen in de rij!
In Bamenda aangekomen, hebben we 2 andere vso-ers ontmoet, en met hen een taxi naar N'Dop genomen. Dat was nog een uur rijden. We waren gehuisvest in een katholieke missiepost. De ruimtes waren erg sober maar goed verzorgd. We hadden een "glow in the dark" Jesus aan het kruis boven ons bed hangen.... Het uitzicht was schitterend! Ndop ligt in heuvelachtig gebied. Het was erg goed om andere vso-ers te spreken, en nieuwe mensen te ontmoeten. Donderdag en vrijdag hebben we een intensieve cursus gehad. We moesten in groepen verdeeld een businessplan schrijven. Veel vso-ers zijn adviseurs en het schrijven van een businessplan kan hun helpen met van alles op een rijtje te zetten en een goed financieel voorstel te doen. Het was een zwaar onderwerp, maar de cursus was goed onderverdeeld in activiteiten en opdrachten. En de groep van Hanno had een lachwekkende business verzonnen, en daar hebben we heel wat om af gelachen! Ze hadden een machiene die poep omzet in gas, waar ze dan een restaurant mee zouden voorzien om op te koken. Maar het gedeelte van presenteren, om investeerders over te halen om in hun plan te investeren, was elke keer lachwekkend.
De missiepost verzorgde al het eten, wat erg goed was! Vrijdag avond zijn we naar Bamenda gegaan en hebben bij een van de vso-ers geslapen. Zaterdag weer terug naar Bafoussam.

En verder...

Afgelopen week heeft Hanno zich verdiept in de mensen, processen en systemen van RIC. Mirjam is lekker bezig geweest met naaien van kleding en kussens voor de bank. We hebben stof gekregen van RIC met hun logo en slogans er op. Dan kan Mirjam een pakje voor Hanno gaan naaien!
Vrijdag kwamen er 2 vso-ers langs, ze waren op weg naar Foumban. We hebben met hen in een restaurant gegeten. Het eten was goed, maar de aankleding van het restaurant..... Erg kitsch op z'n zachtst gezegd.
We hebben tot nu toe al het voetbal kunnen volgen! Het is erg jammer dat Kameroen niet door is, ze waren hier erg teleurgesteld.... Maar ze zijn wel blij voor ons als Nederland wint, dat is wel leuk! We hebben elke wedstrijd als Nederland speelt onze geluksarmbandjes omgehad!! Dank je wel Anda!!! De wedstrijd tegen Kameroen hebben we thuis gekeken. We hadden eigenlijk met een collega willen kijken, maar omdat we weg van kantoor waren die dag hadden we niet meer afgesproken. We hebben dus gewoon uitbundig kunnen juichen toen Nederland scoorde :-)
Zaterdag hebben we het nieuwe kleinkind van Meneer Abiyah mogen bewonderen. Zijn dochter had een zoontje gekregen. We gingen naar een prive kliniek. Dat klinkt goed, maar is niet wat je je er bij voorstelt... De weg er naar toe, op een heuvel, was erg hobbelig, moet je niet aan denken als je al weeen hebt, of als je met spoed daar naar toe moet, want je kan echt niet harder dan 30 rijden. In een kliniek, of ziekenhuis zorgen er geen verplegers voor je, maar dat doet de familie. Zij zorgen voor het eten en verzorgen de patient. Hier was het de moeder en 2 zussen. De baby was via een keizersnee ter wereld gekomen. De kamer was niet hygienisch voor Nederlandse begrippen, afgebladderde verf, vlekken op de muur waar je niet over na wilt denken... De baby was een schatje, erg klein. Het lag enorm ingepakt in een wiegje, wollen kleertjes aan en mutsje op, in 2 handdoeken gewikkeld, onder een wollen deken. In Nepal hadden we dit ook al gezien. Ze geloven dat baby's warm gehouden moeten worden... De naam van het kindje word over een paar dagen bekend gemaakt.
Wij krijgen veel suggestieve hints over kinderen krijgen. Zeker als ze horen hoe lang we getrouwd zijn. We kregen al een aanbod van een dame van RIC dat ze wel op het kind zou passen.... We proberen nu maar om uit te leggen, het hoe en waarom, om van de hints af te komen.
Eten

We eten tot nu toe vaak vegetarisch. We zijn nog niet naar de vleesmarkt geweest. Wel hebben we zaterdag vlees spiesjes gegeten. Meneer Abiyah had ons mee genomen om een biertje te drinken. Ze waren goed gegaard op een bbq. De groente die we hier kunnen krijgen is wel aardig het zelfde als in Nederland. Wortels, bonen, groene paprika, tomaten, aubergine, courgette, kleine komkommers en kolen. Kruiden is wat moeilijk te krijgen, en duur. Ze maken hier alles met maggi. We kregen van uit vso al de waarschuwing, om dat niet te veel te eten of te gebruiken, omdat het alleen uit E nummers bestaat. Gister hebben we wel een enorme bos basilicum gekocht. Tot nu toe hadden we dat nog niet gezien. We proberen het nu te drogen, om dan te bewaren. Een deel hebben we verwerkt in pastasaus, die we van verse tomaten hebben gemaakt, en in potten hebben gedaan! We eten elke dag veel fruit! We maken lekkere fruitsapjes! Ananas, mango, sinaasappels en natuurlijk bananen. We hoorde dat het mango seizoen bijna over is, dus we genieten er nog even van! De mango's worden wel duurder. 2 Weken terug hadden we 12 kleine mango's voor 400 franc en gister 5 voor 500 franc.... Is nog steeds weinig, 500 franc is 75 eurocent. Er zijn hier wel verschillende soorten mango's, in Nederland kom je meestal maar 1 (grote) soort tegen. Verder hebben we aardappels, rijst, pasta en couscous (uit de supermarkt). We hebben de cassave en yams nog niet gekocht en uitgeprobeerd, maar dat gaan we vast nog doen. We doen het qua budget tot nu toe wel goed, van Hanno's salaris. Voor de extra's moeten we wel oppassen.

Internet

We hebben internet in huis! Het heeft even geduurd. Het internet bij RIC, wat al niet al te betrouwbaar en snel was, hebben we nu doorgetrokken (buitenlangs het gebouw, zie foto :-) naar ons huis. De verbinding loopt via een heel lange netwerkkabel en 4 netwerkswitches, maar toch hebben we nu een redelijke kans op een verbinding, in ieder geval hebben we al succelvol kunnen skypen! En ook de blog bijwerken gaat nu een stuk makkelijker.

Korte update

Alles gaat goed hier, op verzoek hierbij alvast 2 foto's van waar ons appartementje is. Komende week hopen we vanuit huis te kunnen internetten, dan willen we ook proberen wat meer persoonlijke mails te kunnen sturen.

Thuis

Na een paar dagen vertraging zijn we in Bafoussam aangekomen. Bijna al het personeel van Hanno's nieuwe werkgever (RIC) was aanwezig om ons te ontvangen. Eén van de personeelsleden had een maaltijd voorbereid, die er na de rit uit Yaoundé goed in ging. De ontvangst was heel erg positief, erg fijn om zo'n warm welkom te krijgen!
Ons appartement is in het zelfde gebouw als RIC, maar dan op de vijfde en bovenste verdieping. Pal achter het gebouw ligt de Chefferie van Bafoussam, de woning van de 'chef' of 'fon', de traditionele leider. Het uitzicht vanuit het appartement is erg mooi, we kijken uit over een stuk van de stad en het heuvelachtige landschap. We hebben donderdag en vrijdag vrij gekregen om te settelen. We hebben wat inkopen gedaan en ons huisje schoongemaakt en ingericht. Helaas was er donderdag de hele dag geen water, maar we hadden gelukkig een voorraadje. Nog niet alles is klaar in het huis, maar inmiddels zijn we al redelijk gesettled. Nog een paar spulletjes kopen op de markt, en zaterdag zijn we naar de voetbalwedstrijd tussen RIC en de lokale oogartsenkliniek gegaan, die eindigde in een glorieuze overwinning van 2-0 voor RIC!
Hanno is nu gestart met werk en is druk bezig om de mensen en de organisatie beter te leren kennen. Inmiddels hebben we ook weer wat betere toegang tot internet, op het kantoor van RIC is namelijk internet. Erg leuk om de reacties op de blog te lezen!