Visa drama

Vrijdag wilden we in Bafoussam ons visa verlengen. Het zou de 19e aflopen, en er was gezegd dat we dat hier konden vernieuwen met 3 maanden. Niet dus.... Het kon alleen in Yaounde, en we moesten dat vandaag gaan halen, omdat het tot de 19e (zondag) geldig was. Het kantoor zou rond half 4 dicht gaan..... Wij als een gek spullen in een koffertje gegooid en met chauffeur naar Yaounde gescheurd. In 3.5 uur er heen gereden. Francis, de chauffeur van de zaak, reed erg hard, maar veilig. Vanuit het immigratiekantoor in Bafoussam hadden ze Yaounde gebeld dat we er aan kwamen. Onderweg hen op de hoogte gehouden waar we waren. We kwamen na 4uur aan, En de dame in kwestie was er nog, en nog veel meer mensen...maar niet degene die we nodig hadden voor de stempels. De dame legde uit wat we nodig hadden voor een visa, kopieen van paspoort, visa en een geschreven verklaring voor een verzoek om visa. Aangezien het kantoor in het weekend dicht was, werd ons mee gedeeld dat we maandag terug moesten komen. Wij balen... Dat had ze dus ook kunnen vertellen toen we nog in Bafoussam waren, dan hadden we op ons gemakje zondag naar Yaounde kunnen rijden.
We zijn toen maar naar het RIC kantoor in Yaounde gegaan, en daar met de manager zitten kletsen en een biertje gedronken.
Zaterdag het VSO kantoor maar helemaal opgemeten, en met de mensen van VSO gesproken die er waren. Nog naar de grote supermarkt om mie en sojasaus te halen, dat hebben ze niet in Bafoussam. Zondag een wandelingetje gemaakt en geprobeerd nog een beetje te ontspannen. Kopieen gemaakt, en briefje geschreven voor de visa.
Maandag om 8 uur op het immigratiekantoor. Op aanraden van VSO personeel een uitgebreidere brief geschreven. Alle papieren ingeleverd, en zitten wachten tot een uur of 11. Daarna weggegaan, en om 4 uur nog een keer langs. Bleek de directeur, die als eerst een handtekening moest zetten,er niet te zijn... Morgen terug...
Dinsdag half 9, nog geen handtekening, maar de directeur was wel aanwezig, het ligt op de stapel... En wat een stapels papier hadden ze daar liggen overal! Hele muur lengtes met stapels papier met elastiekjes erom. Later weer terug.... Nog niets gebeurd.... Kom morgen maar weer terug! Het kantoor is niet echt wat je erbij voorstelt dat hoe een overheidsgebouw er uit moet zien. Kamer van 4 bij 4 met 3 bureautjes er in geperst, tv-tje (aan natuurlijk), stapels papier, 4 verschillende stoeltjes voor bezoekers, in verschillende staat van ontbinding.... En de muren waren ooit wit, maar vanaf stahoogte nu gevlekt bruin...
Woensdag, de handtekening van de directeur was gezet! Naar de beambte, maar denk maar niet dat ze hulpvaardig je snel willen helpen.... Na een paar uur wachten,en boel gebrom over de handgeschreven brief, heel geduldig blijven en lief lachen....gaf de beambte zijn stempel. Toen een collega van hem ernaar keek, zei hij dat het visa nog 1 maand geldig te zijn?!?! Hij zei dat het visa pas ingaat vanaf de datum van binnenkomst van Kameroen. Niemand anders was dit bekend, en niemand had er iets over gezegd, terwijl iedereen de visa stempel uitgebreid bekeken had... We weten nog steeds niet zeker wat de regel nou is, maar wel dat de regels niet bij iedereen bekend zijn en op zijn minst anders worden geinterpreteerd en toegepast. Maar uiteindelijk konden we maar 2 maanden visa bij krijgen. Als we 3 maanden hadden gekregen, konden we meteen de verblijfsvergunning voor 2 jaar aanvragen, wat op z'n hoogst 1 uur duurt! Dus moeten we in ieder geval over 2 maanden weer terug. Feest!! Maar goed, nu moest er nog een 'fiscale postzegel' worden gekocht, maar de vertegenwoordiger van het ministerie van financien was er niet, dus kom morgen maar terug...
Donderdag, half 9, de aanvraag was langs Financien gegaan! Maar de onderdirecteur, die haar handtekening moest zetten, was er nog niet. Wij weer wachten... geen onderdirecteur. Kom later maar weer terug.... Rond half 1 terug en eindelijk waren de visa klaar! En zijn we weer naar Bafoussam terug gereden!
Mirjam was nog 2 keer geweigerd om mee naar binnen te gaan omdat ze slippers aanhad!! 2 keer door dezelfde bewaker op verschillende dagen.... Veel mensen dragen hier slippers, en er geldt geen dresscode waar iemand iets vanaf weet. Erg raar. Over 2 maanden maar nette dichte schoenen mee!

We zullen niet meer zo snel klagen over de Nederlandse overheidsdiensten na deze ervaring...

Muziek

Gelukkig hebben we onze eigen muziek meegenomen, want de muziek hier is over het algemeen niet echt onze smaak. De algemene opvatting hier lijkt te zijn dat het volume van de muziek altijd zo hoog mogelijk moet staan. Dat de speakers beginnen te kraken en piepen lijkt niemand daarbij te storen...

Kado

Iedereen bedankt voor de lieve mails en skype belletjes (ook al kwam niet iedereen er door...) voor mijn (Mirjams) verjaardag!!!
Wat een geweldig kado, de overwinning van Nederland!!! En maandag avond kwam het water weer op gang, en konden we weer douchen. Echt een kadootje, een warme douche!!!

Water

We hebben al meer dan een week geen water meer.... Dat brengt nieuwe uitdagingen. Zo min mogelijk afwas maken (eenpansgerechten), met nog minder water wassen (niet naar buiten, dan word je viezer), bier drinken om niet meer drinkwater op te maken (hele uitdaging :)! Tussendoor hebben we nog 2 emmers water kunnen tappen toen het water er heel even weer op kwam. Maandag begon het te stort regenen en mega onweer, en bedachten we weer dat het zonde is dat we geen regenwater kunnen opvangen. We hadden al eerder het idee opgevat om een gat te maken in de regenpijp, die bij de keuken naar binnen loopt. En dat hebben we toen maar gedaan! Hier een foto van het kunstwerk! Met touwtjes om het water naar beneden te geleiden! We hebben 2 emmers en de vuilnisemmer vol kunnen laten lopen met water! En het gat gedicht met een kurk. Een mannetje van RIC heeft woensdag onze ton gevult met water, bij iemand van RIC die nog wel water heeft. We hebben ook nog een extra ton gekocht, want het is wel erg fijn als je de wc 2 keer op een dag kan doortrekken... In het trappenhuis van het gebouw ruikt het aardig naar niet doorgetrokken wc's :( Het is voor hier erg lang dat er geen water is, 2 dagen is meestal wel het maximum. Dus dit is, zelfs voor hier, vrij bijzonder. Ze denken dat het te maken heeft met stroom uitval in Bandjoun, een stadje voor Bafoussam. Daar is namelijk al meer dan een week geen electriciteit. We wachten af...

Auto

We hebben een deal gesloten met RIC om een auto van hen te kopen. Ze hebben er 2 te koop staan. Degene die wij gaan kopen is een Toyota, diesel, 4 wheeldrive. Ze gaan hem eerst helemaal opknappen, Hanno heeft een lijst gemaakt wat nagekeken en vervangen moet worden. Ze zouden hem voor minder verkocht hebben in deze staat, maar wilden hem wel opknappen en voor wat meer aan ons verkopen. Dus hebben we een vaste prijs afgesproken, waarin alle reperaties zitten die we aangegeven hebben, en die eventueel nog door een monteur worden gevonden. We denken dat het een goede deal is, omdat we wel een paar goedkopere auto's hebben gezien, maar waar dan toch ook nog weer wat aan gedaan moet worden. Ze zijn inmiddels begonnen met de werkzaamheden. We kunnen het volgen, want ze zijn aan de overkant van de straat bezig! Dus hopen we over een aantal weken weer auto te kunnen rijden. Is een stuk makkelijker en sneller dan de minibus, en we kunnen meteen ons tijdens de vrije tijd en in de vakantie verplaatsen!

Uitnodiging

Vorig weekend werden we uitgenodigd bij een collega (Espoir) van Hanno. Zij was naar Bamenda geweest en had voor ons folon mee gebracht. Dit is een blad groente. Ze had het speciaal voor ons klaargemaakt, met een casave rol. Ze malen en koken de casave tot moes, wat dan vrij kneedbaar word, en in rollen word gekneed. Zo kun je met je handen een stuk er af halen, en er een kuiltje in kneden en de folon er in scheppen. Wij kregen er een vork bij! Het gezin had 's middags al veel gegeten, dus zaten wij daar met z'n tweeen te eten. Het is hier de gewoonte als je de stad uit bent geweest en je komt terug je een cadeautje mee neemt voor de achterblijvers (of in ieder geval degene die wisten dat je weg zou gaan). Meestal is het iets van fruit of groente. Vandaar dat we dit eten kregen aangeboden. Toen wij van de cursus in Ndop kwamen hadden we eigenlijk ook wat mee moeten nemen.... Wat we niet hebben gedaan. We hebben het daar over gehad met Espoir, en uitgelegd dat we er niet aan gedacht hadden... Cultuur verschil!
Na het eten werden we mee genomen voor een verrassings bezoek aan meneer en mevrouw Abiyah. Er ging nog een pan folon en casave mee... Daar gekomen, vonden ze het geweldig dat we kwamen. Moesten we (veel) alcohol drinken, ter ere van hun kleinzoon, die lag te slapen in een wieg in de woonkamer. En nog meer eten.... Wij zaten al erg vol, maar we moesten nog meer eten. Wat nieuws waarvan we de naam zijn vergeten, wat je in de vorm van een krater op je bord kreeg. Daar in ging een kerrie achtige saus met de huid, en ingewanden van een koe erdoor.... Had eerst het vlees beleeft geweigerd, maar moest toch echt er van proeven. Het naar binnen gewerkt zonder al te veel te bedenken wat het stuk was wat ik aan het opeten was...
De foto is nog van de ontvangst bij RIC; een meereizende VSO-er had wat foto's gemaakt.

Ditjes en datjes

We zijn afgelopen week weer lekker wezen shoppen! Handdoeken, beddengoed voor de gastenkamer, en groente en fruit. We zijn nu een aantal keren bij de zelfde dames wat wezen kopen. We krijgen nu extra's toegestopt! Wat extra kleine aubergines, extra handje bonen, extra aardappels bij de emmer. Erg leuk om te zien! Ook extra en gratis: beestje in de rijst en couscous... Alles goed uitzoeken, en wassen.
We hebben een wasman! We krijgen onze eerste lading zaterdag terug, dus we zullen zien hoe goed hij is! En of hij water had :)

Huis

Hier zijn wat foto's van ons huis! Mirjam heeft de kussens op de stoelen en banken gemaakt, en de inrichting veranderd naar onze smaak! De timmerman heeft afgelopen zaterdag de kast in de woonkamer en keuken gebracht. Dat maakt het leven weer een stuk opgeruimder!