Traditionele bruiloft

Het duurde even voordat we de foto's hadden, maar hierbij dan een kort verslag van de traditionele bruiloft die we eind november hadden. Er zijn 3 manieren waarop mensen hier trouwen: traditioneel, voor de wet en voor de kerk. Het komt vaak voor dat het wettelijke huwelijk vele jaren na het traditionele huwelijk plaatsvindt.
Het grootste deel van het huwelijk is een familieaangelegenheid. Het vragen om de hand van de bruid gebeurt dan ook niet door de aanstaande bruidegom, maar door zijn familie. Vader, ooms en broers gaan naar de familie van de beoogde bruid om overeenstemming te krijgen over het huwelijk. Hoewel volgens de wet het geven van een bruidsschat niet is toegstaan, komt het bij ieder traditioneel huwelijk voor. Na de succesvolle onderhandelingen wordt de datum voor het huwelijk afgesproken.
De meeste traditionele huwelijken vinden plaats in het dorp van de familie van de bruid. Voor ons betekende dat een reis naar de noord-west regio. Een geplande rit door de bergen duurde veel langer dan gepland, omdat de wegen onwijs slecht waren.
En route...
De gelegenheid startte in de avond. De setting was op het terrein van familie van de bruid, maar de bruid was zelf niet aanwezig. De hoofden van beide families zaten vooraan en de gasten zaten onder 2 partytenten; de familie/aanhang van de bruidegom aan de ene kant en de familie/aanhang van de bruid aan de andere. Bij de opening van de avond vroeg de familie van de bruid zich hardop af wat al die onbekende mensen hier toch deden. Als reactie daarop zei de vader van de bruidegom "Ik heb een plantaanstek gezien in je dorp, die ik graag in mijn eigen dorp wil planten."
Hij kreeg daarop de reactie "Oh dat kan, ik heb heel veel plantaanstekken hier. Ik zal je er wat laten zien, zodat je kan aangeven welke je wilt." En dus werd een "boerderij" getoond aan de familie...
De eerste 'boerderij' wordt getoond aan de familie van de bruidegom.
De vader van bruidegom was niet tevreden en zei: "Maar dit zijn geen plantaans, dit zijn bananen..."
Ook de volgende "boerderij" was niet naar zijn tevredenheid: "Dit zijn wel plantaans, maar ik wil een banga [speciaal soort plantaan]." Uiteindelijk is meerdere keren de keus gegeven aan de vader van de bruidegom, welke plantaanstek hij dan wilde. Verschillende keren moest de familie van de bruid ook overtuigd worden door de familie van de bruidegom om meer "boerderijen" te tonen. En er waren er uitbundige discussies over het beste seizoen om een plantaanstek over de poten. Uiteidenlijk was de keus gemaakt en werd de keus onder luid applaus en gejuig getoond aan de familie.
De uiteindelijk uitgekozen plantaanstek.
De vraag was toen wie het plantje dan moest gaan verzorgen. Die vraag werd toen aan de bruid gesteld. Ze mocht iemand uitkiezen en ging op zoek naar haar partner, die tot dan toe gewoon tussen de families zat. Na een korte zoektocht werd hij naar voren gehaald. Hierna moest de bruid aangeven of haar familie de palmwijn, die de familie van de bruidegom had meegenomen, moest drinken. Dit is de 'formele' bevestiging dat het huwelijksaanzoek van de familie word geaccepteerd. Hierna volgde het eten en natuurlijk het feest.
Wij met het bruidspaar.
Rond een uur of 3 in de nacht is de familie van de bruidegom vertrokken met de bruid om in hun dorp hun eigen inwijding van het huwelijk te doen, en om daar verder feest te vieren.
De volgende ochtend vroeg werd het varken, dat onderdeel was van de bruidsschat, geslacht en verdeeld in de familie. Ook was de traditionele overhandiging van een vrouwtjesgeit aan de moeder van de bruid. De geit is ter vervanging van de dochter, en de familie verwacht op het moment dat de geit gaat jongen, dat de bruid dat ook doet...
Mirjam met haar eigen stukje van het varken.
De geit voor de bruid's moeder.

Infuus

Officiele cijfers zijn moeilijk te verkrijgen, maar het alcoholgebruik in Kameroen wordt vaak ingeschat als één van de hoogste van Afrika. Een fles bier is hier standaard 65cl, het dubbele van een flesje in Nederland. Sommige critici zeggen dat de overheid gebaat is bij goedkope en goed verkrijgbare alcohol, omdat dat de mensen 'tevreden' houdt.
We drinken hier geregeld (met mate) een biertje. Na de verschillende merken geprobeerd te hebben, is de vaste keus "Mützig" () geworden. In de buurt kwamen we de volgende muurschildering tegen, en wel op een medische kliniek:

Werk

De hoofdbranch is nu gemigreerd naar de nieuwe software. Het was ontzettend hard werken; we hebben haast geen enkel moment rust gehad. Het was extra lastig aangezien er geen fulltime branchmanager is en omdat er vanwege een fraudezaak veel tijd ging zitten in de activiteiten voor de rechtbank. In ieder geval gaan de dagelijkse transacties nu in het nieuwe systeem. Natuurlijk zijn er nog wat zaken om te 'fine-tunen' de komende periode, maar de ergste druk is er nu af. De grootste uitdaging is nu om het organisatorische gedeelte goed voor elkaar te krijgen. Dat is niet zo makkelijk, omdat er veel relaties zowel prive als professioneel door elkaar lopen. De uitdaging is om daar tactisch maar effectief mee om te gaan. Gelukkig hadden we afgelopen weekend wat anders dan werk, we hadden namelijk een traditionele bruiloft. Daarover zullen we binnenkort een blogpost schrijven.

Verkiezingsuitslag

Geheel volgens verwachting is Paul Biya door het hooggerechtshof uitgeroepen als winnnaar van de presidentsverkiezingen. De bekendmaking van de resultaten was live op de televisie te zien. In een zitting van bijna 9 uur (!) zijn alle resultaten gedetailleerd voor alle departementen en de diaspora voor alle 23 kandidaten voorgelezen... Paul Biya is met 77.989% ruim voor John Fru Ndi met 10.712% geeindigd.

Definitieve datum

Zoals verwacht heeft het hooggerechtshof alle moties voor annulering van de verkiezingsresultaten afgewezen. De bekendmaking van de resultaten is gezet naar vrijdag 21 oktober.

Verkiezingsnieuws

Zeven van de 22 (!) oppositiekandidaten hebben een motie ingediend bij het hooggerechtshof om de resultaten van de verkiezingen van 9 oktober nietig te verklaren, en om nieuwe verkiezingen te organiseren binnen 6 maanden. Onder deze kandidaten is ook John Fru Ndi, de leider van de grootste oppositiepartij SDF. De oppositiekandidaten beschuldigen Elecam (het verkiezingsorgaan) van onregelmatigheden tijdens de verkiezingen en van het uitblijven van vrije en eerlijke verkiezingen.
De kandidaten hebben hun aanhang ook opgeroepen om massal te demonstreren als hun motie geen gehoor krijgt.
De bekendmaking van de het verkiezingsresultaat staat gepland voor 24 oktober, maar de mogelijkheid bestaat dat de resultaten al eerder worden aangekondigd.

Straatbeeld

De verkiezingen zijn vrij rustig verlopen. Er waren zoals verwacht redelijk wat berichten over onregelmatigheden bij de stemkantoren. Verder zijn in Bakassi 2 gendarmes doodgeschoten, en in Bandjoun is één persoon gedood. Na ongeveer 2 weken moet de uitslag bekend worden gemaakt.
De dag na de presidentsverkiezing komt alles weer op gang na een dag waarop bijna het hele land plat lag. Om dit te illustreren hierbij foto's van het straatbeeld vanuit ons huis op een normale dag, en op de verkiezingsdag:

Vanochtend.

Verkiezingsdag.

Drinkwater

We hebben weer een aantal dagen aaneengesloten water uit de kraan. Heerlijk om weer te kunnen douchen na ongeveer 3 maanden (98 dagen om precies te zijn) met emmers en teilen regenwater sjouwen. Over drinkwater hebben we best wel veel reacties gehad. Om van regenwater drinkwater te maken, gebruiken we een katadyn combi waterfilter. Dat is een handpomp waarmee je veilig drinkwater kan maken, zelfs van het meest ranzige slootwater. Het is wel veel werk om al het water gedurende lange periode te pompen. Daarom hebben we een constructie die we soms op het balkon opzetten, om zo een voorraadje drinkwater te maken. Een paar aan elkaar getapete maisblikken en het koelkast-eierhoudertje vormen samen een standaard waar het filter op kan staan. De slang van het waterfilter zit provisorisch aan de buitenkraan aangesloten. Als er water uit de kraan komt, hoeven we dan alleen de flessen om te wisselen onder het filter.

Uitje

We zijn de afgelopen tijd onwijs druk geweest op het werk. Door onverwachte narigheden waren we er de laatste tijd amper uit geweest. Zelfs de weekenden waren vaak nodig voor werk. Gelukkig zijn we er even tussen uit geweest, vlak bij Foumbot hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door de natuur. We willen er binnenkort naar terug, om de top van de berg Mbepit op te gaan. Dit is de berg die we vanuit ons huis kunnen zien, en we verwachten een mooi uitzicht. Hierbij wat plaatjes van de omgeving:
Onder weg.
De regio heeft veel mbororo koeienherders
Verwacht hier geen gemarkeerde wandelpaden.
Het uitzicht.

Verkiezingsdatum

De datum voor de komende presidentsverkiezingen is bekend: zondag 9 oktober. Inmiddels is het ook officieel aangekondigd dat de huidige president, Paul Biya (78), zich herkiesbaar stelt. Het zal geen verrassing zijn als Biya als winnaar van de verkiezingen wordt uitgeroepen. Voor een stukje historie rondom zijn persoon kan je achter deze link vinden. Dat er verkiezingen aankomen is aan een aantal dingen te merken. Zo zijn er bijvoorbeeld opvallend veel berichten in de media over de president, bijvoorbeeld hoe hij gratis klamboe's had geregeld in de Littoral regio, en hoe hij had gezorgd dat er gratis behandeling was voor kinderen met suikerziekte. Gisteren verscheen er een bericht dat de president zomaar in zijn Bentley een rondritje had gemaakt door Yaoundé. Maar ook de werving van 25.000 jongeren voor de overheid wordt door velen gezien in het licht van de verkiezingen.
Hoe dan ook ziet het er naar uit dat het rustige verkiezingen worden. Het risico op rellen en onrust wordt zowel nationaal als internationaal laag ingeschat.

Wat mot je?

We hebben regelmatig mooie motten die ons balkon bezoeken. Dit keer hadden we een heel bijzondere bezoeker die zelfs nog met Mirjam op de foto wilde...

33 days (and counting)

Het lijkt er op dat het de hoeveelheid hemelwater die naar beneden komt erg weinig relatie heeft met de hoeveelheid die uit de kraan komt. Het is nu regenseizoen, en we hebben al een maand geen water uit de kraan gehad in ons huis. We hebben wel wat voorraad, maar een maand is wel erg lang. Bedenk maar hoeveel water je per maand in Nederland gebruikt. Drinkwater kopen we nu dus maar in de winkel. Verder zijn we erg zuinig met het water dat we hebben. Water wordt bijna altijd 2 of 3 keer gebruikt, als laatste eindigt het meestal in de stortbak van de wc.
Nu het regenseizoen is, kunnen we als het regent water opvangen via de regenpijp die via onze keuken naar beneden loopt. We hebben nu onze 60 liter ton onder de touwtjes gezet. Om het water enigszins te filteren, zetten we met knijpers een theedoek vast op de boven rand van de ton. Met een goede stort bui kunnen we de ton vullen!
Met regenwater wassen we ons zelf (met huiduitslag tot gevolg), doen we de afwas, wassen we kleding, groente en fruit, en maken we het huis schoon. We gebruiken nu 30 a 40 liter water op een dag (zonder drink en kook water).
We merken dat er in lage gelegen gebieden van Bafoussam wel soms water is, maar de druk is erg laag. Bij de punten waar water is zie je nu veel mensen flessen, jerrycans en tonnen vullen.
We dromen van stromend water, warme douches en kranen waar water uitkomt... We wachten af!

Adventure coffee

De koffie uit Foumbot die we normaal gesproken kopen, was niet meer beschikbaar. We hebben dus een andere koffie gekocht om uit te proberen. Het is 'Adventure Coffee' uit Bafang geworden. Op de verpakking staat het volgende vermakelijke gedicht dat we jullie niet willen onthouden:

Adventure coffee

A wired galaxy of savored darkness.
The swirling dark liquid in my cup,
in my mouth. Ah, what soothing fire,
A plague upon sleep this coffee is.

Sweep sanity away , ye champion of caffeine.
Wither the coffee curves around blocks of ice
in my cup, or a hot steam gallops from the hot
liquid, I shall sip with affection and lust.
Sweep my stress away, ye champion of flavor.

Turn the jumbo into a jingle.
Turn the swamp into a river.
Turn the woman/man into a lover.
Yet I plead to every God,
and oath to every star,
Turn the water into coffee.

I sit here holding my coffee, hearing
an adventurer's words, vibrant to the mind.
To have and to hold, in sickness and health
for richer or poorer you may kiss the bride.
I bring the coffee to my lips & kiss the warm brew
at three in the morning. Kissing the black hot lips.

Happily awake.
Happily insane after the two-hundredth kiss.

I wake up from my nightly slumbers,
and begin to dream at the first sip of coffee.
Let Adventure coffee lay in some mountain's
shadow or some distant ocean surf where I can
never find it.

Drinking Adventure coffee, I know I'll live sweetly.
Drinking Adventure coffee, I know I'll die awake.

Rijbewijs

In 2010 waren er 1258 (geregistreerde) verkeersdoden in Kameroen. Dat is ongeveer de helft van wat het in Nederland was. Zet dat af tegen de hoeveelheid verkeer en je krijgt een aardige indruk van het niveau van de veiligheid hier. De slechte veiligheid heeft 3 hoofdredenen:

1. De kwaliteit van de wegen.
Maar een klein deel van de wegen is geasfalteerd. De stukken die wél geasfalteerd zijn, zijn slecht onderhouden. Scheuren en putten in de weg zorgen voor veel gevaar. Ook zijn te weining verkeersborden om gevaarlijke situaties aan te geven.

2. De kwaliteit van vervoersmiddelen. Wat in Kameroen wordt gezien als een nieuwe auto, is in werkelijkheid een gebruikte auto uit europa. De meeste auto's worden geexporteerd naar Afrika omdat er wat aan mankeert. Dat hoeft niks enorms te zijn, maar nieuw zijn de auto's zeker niet als ze hier aankomen. Vervolgens is de houding ten opzichte van onderhoud nogal los. Je pleegt onderhoud aan een auto als iets het niet meer doet. Preventief onderhoud kennen ze niet.

3. De kwaliteit van de bestuurders.
Er zijn hier rijscholen, maar de kwaliteit is niet altijd even goed. Daarnaast zijn er genoeg die zonder rijbewijs rijden en/of via omkooppraktijken rondrijden. Van Bob hebben ze hier ook nog nooit gehoord. Zowel in privé als openbaar vervoer is het hier heel normaal als de chauffeur enkele biertjes drinkt voor of tijdens (!) het rijden. Tekenend is het voorbeeld van een passagier die halverwege de rit Yaoundé-Bafoussam aan de chauffeur een biertje aanbood omdat ze vond dat hij zo goed reed.

Gelukkig is nog hoop voor Kameroen. Er is namelijk net weer één goede bestuurster bijgekomen op de wegen en paden van Kameroen: Mirjam heeft hier namelijk haar rijbewijs gehaald!

Verkeer

Een van de uitspraken die je hier geregeld hoort is "on fait avec", oftewel "je doet met wat je hebt". Dat geldt zeker ook voor het verkeer hier. Hierbij wat foto's die we de afgelopen tijd hebben gemaakt.

Er had nog best 1 zak bij gekund...

Waarschijnlijk sluit die klep niet meer nadat de kratjes er uit zijn gehaald.

Kippetje?

Probeer het maar eens aan een agent in Nederland uit te leggen als je zo op de snelweg rijdt.

"Bush taxi's" gebruiken vaak de ophanging van een pickup of kleine truck...

Het "openbaar vervoer" in het heuvelgebied in het noordwesten bestaat uit dergelijke auto's. Deze pickup is van het busbedrijf met de naam "UB Relax". Geweldig.

Losliggende lading? Zet er gewoon 2 man bij, die kunnen dan de spullen oprapen die van de wagen af vallen.

Witjes geef me geld

Dat we in Kameroen om veel moeten onderhandelen weten we. Dat we hier als blanken vaak wat meer betalen vinden we oké, meestal tenminste...
Zijn we onderweg naar Kribi met Hanno's ouders. In Loum hebben we een hotel gevonden, en gaan we de straat op om wat te eten. We vinden een vrouwtje wat vis roostert voor een bar. We onderhandelen 800 CFA voor de vis wat aardig aan de prijs is, maar dan wel met baton erbij (cassave 'gummieknuppel', wat in een blad is gedraaid). Bij de bar bestellen we bier. Hanno's vader neemt gezellig foto's van het vis bereiden, en de barvrouw poseert aardig met een flesopener. Na een lekker te hebben gegeten komt het visvrouwtje haar geld halen. Maar... ze wil meer... Met een verhaal dat haar baas het niet goed vindt dat ze vis verkoopt voor 800 CFA en een heleboel meer onzin, en dat we 1000 CFA per vis moeten betalen. Als extra dreigement zegt ze nog dat hij er zo aan komt. Wij gaan er natuurlijk niet mee akkoord, we weten dat de prijs prima is, en gaan er fiks tegen in. Hanno's ouders reageren met "betaal nou maar" om van het gezeur af te zijn. Wij nog harder "nee" roepen, en betalen gepast de afgesproken prijs, ze kan dat nemen en verder niets.
Verontwaardigd en teleurgesteld drinken we ons bier op. Dan komt de rekening van de bier... 900 CFA per fles, terwijl het 550 of 600 zou moeten zijn.... Nu worden we toch wel een beetje boos. Hanno gaat de discussie met de barvrouw netjes aan, en verteld haar dat we hier wonen, de prijs weten, en we echt geen 900 per fles betalen. Weer komt er een heel verhaal uit dat ze hier nog maar net werkt (uhu) en dat haar baas heeft gezegd dat ze die prijs moest vragen (alleen aan witte mensen zeker...). Na een boel dicussie en hard volhouden betalen we uiteindelijk "gewoon" 550 CFA.
Voor ons is het een principekwestie om niet (veel) meer te betalen dan de gangbare prijzen. We zien de lol in van onderhandelen, maar op deze manier word de lol een beetje minder, zeker als er allerlei leugens van stal worden gehaald om je meer geld af te troggelen. Als de barvrouw “oh, foutje. Het is 550 CFA” had gezegd, dan was het niet zo erg geweest. Je kan het ze soms amper kwalijk nemen dat ze proberen meer te krijgen. Maar niet iedereen doet dat even eervol.
Verder was het heel leuk dat Hanno’s ouders op bezoek waren, ze hebben aardig wat van het land kunnen zien en hoe we hier leven. Hieronder nog wat meer foto’s van hun bezoek.

Het stuwmeer bij Magba.

"Sabga hill" in het noordwesten.

Belo, waar we een van de andere VSO volunteers hebben bezocht.

Onze favoriete barvrouw.

Het strand in Kribi.

Strategy workshop

Eén van de activiteiten in de afgelopen enorm drukke weken was het organiseren van een strategy workshop. Het doel van de workshop was te laten zien hoe belangrijk het is om waarden te hebben als de kern van een bedrijf, in dit geval RIC. Vandaar uit wilden we de visie, missie en doelen bespreken. De workshop was voor alle managers van RIC, wat betekende 20 man. Voor hen was het een goed sociaal moment, omdat de meesten elkaar bijna nooit zien, omdat ze in verschillende dorpen en steden werken.

Door middel van opdrachten, discussies en rollenspel hebben we ze geprobeerd veel te laten zien van wat er in RIC gebeurt. Door middel van discussie en "bombshelters" hebben ze van 280 waarden er uiteindelijk 6 gekozen die de kern zou moeten zijn voor RIC.
Verder hebben we het 7S Model van McKinsey als uitgangspunt genomen om te laten zien hoe waarden de kern van een bedrijf vormen. Met de waarden als kern, zijn alle elementen daar omheen (systemen, structuur, strategie, stijl, personeel en vaardigheden) met elkaar verbonden.
Door middel van een quote opdracht hebben ze iets kunnen proeven waar verschillende situaties in thuis horen in het 7S model. We hebben quotes van het peroneel verzameld die betrekking hebben op de verschillende elementen van het 7S model. De quotes hadden we soms een tikje aangedikt en soms wat provocerend gemaakt om discussie uit te lokken.
We hebben een SWOT analyse (Strength, Weaknesses, Opportunities, Threats) gedaan. Deze was erg goed, omdat de managers erg veel input konden geven. De visie en missie bespreken was wat moeilijker, maar er is een begin mee gemaakt en de discussies waren erg positief. Helaas konden we geen doelen meer stellen voor het komende jaar, vanwege de tijd. We begonnen 2 dagen op afrikaanse tijd...

Voor de managers was het een hele ervaring, de meesten hadden nog nooit een workshop meegemaakt. Een aantal was dan ook verrast door het werk dat ze moesten doen, omdat ze gerekend hadden op een dutje achter in de zaal... De opdrachten en rollenspellen waren voor de meesten een eye opener, dat je op een leuke creatieve manier, soms moeilijke en zware onderwerpen kunt bespreken en verduidelijken. Voor ons betekende de nieuwheid van een workshop voor deze managers, dat ze wat meer begeleiding en uitleg nodig hadden voor het uitvoeren van opdrachten, dan we gedacht hadden. Ook wij hebben er dus heel veel van geleerd!
We zijn erg tevreden met de uitkomst van de workshop, het heeft ons meer inzicht gegeven in de organisatie en wat er speelt bij het personeel in de verschillende branches. We hebben gelukkig veel positieve reacties gehad van de deelnemers. Nu maken we het rapport nog af en hopen op goedkeuring voor veel vervolgacties...

De "bombshelter" opdracht.

De groepsdiscussies...

...gadegeslagen door één van de facilitatoren.

De groepsfoto met alle deelnemers.

Vang de fon

We zijn naar Njah-Etu, het dorp van onze collega Mr. Tata geweest. De fon (traditioneel leider) van het dorp was een klein jaar terug overleden. In de tradite geloven ze overigens niet dat fons overlijden; ze verdwijnen alleen om in een andere vorm terug te keren. Nu moest de nieuwe fon gezocht en 'gevangen' worden. Dit houdt in dat de oudsten van het dorp overleggen wie de volgende fon wordt. De fon kan alleen een man zijn, en moet een zoon van de overleden fon zijn, en als die er niet is, een daar op volgende in de familielijn. Het kan zijn dat de oude fon een voorkeur uitspreekt, maar niemand weet van tevoren wie als nieuwe fon zal worden aangewezen.
Het ritueel begon met het klimmen op de heuvel naar het 'heilige bos'. Het oude dorp had daar vroeger gestaan, en was nu de plek waar de fon begraven was. We moeten in een lange slinger, achter elkaar omhoog lopen. Bij het graf werden er geweerschoten gelost en rituelen uitgevoerd door de juju's (mannen die in contact staan met geesten) en dorpsoudsten. Er werden bladeren over een gedenkplek gelegd, en eten aangeboden voor de overleden fon, voor "onderweg".
Terug in het dorp werden alle mensen die in aanmerking kwamen als fon verzameld in het paleis. Door de oudsten van het dorp en de juju's werd de nieuwe fon gevangen, en afgevoerd naar een kamer waar hij tot de volgende dag moet verblijven. Eenmaal gevangen als nieuwe fon, mag het fonschap niet worden geweigerd. In het dorp werd daarna gegeten en gedronken.
De volgende dag was er een ceremonie om de nieuwe fon officieel voor te stellen en te benoemen. De nieuwe fon is een 16 of 17 jaar jonge zoon van de overleden fon. Grote verantwoording voor een zo jonge man! Het hele dorp was uitgelopen, en van de omringende dorpen waren er de fon's en andere belangrijke mensen uitgenodigd. De andere fon's moesten de nieuwe fon erkennen en tekenen voor de benoeming.
De hele happening was erg leuk om mee te maken. Zelfs voor Kameroenezen is dit een unieke gebeurtenis, die ze maar één of twee keer in hun leven meemaken. Het was dus een voorrecht om er bij te mogen zijn.
Met Mr. Tata hebben we nog zijn land bekeken, en gezien hoe palmwijn word getapt en palmolie word gemaakt. Zijn vader verwerkt de noten tot olie. We hebben een tros bananen van het land mee gekregen, suikerriet, en pepers geplukt, en "bush tomaten" gegeten. Interessant om te zien, en een stukje dorpsleven mee te maken!

Met het hele dorp de heuvel op naar het heilige bos.

Rituelen in het heilige bos.

De dansen van de potentiele fons, dorpsoudsten en juju's. Tijdens de dansen wordt de nieuwe fon gevangen.

Eén van de 'megwe's, oftewel hofnarren, die rondliepen tijdens de ceremonies.

Wij met onze gastheren in traditionele kleding.

Mirjam met Malaika, één van de wezen uit het weeshuis dat een vrouw van Mr. Tata's vader runt. Was erg verlegen, maar een ontzettend mooi en lief kindje. Mirjam had haar bijna meegenomen...

De pers voor het persen van de palmnoten. Een paar jaar terug moesten ze olie nog met de hand uit de noten krijgen.

Verkiezingen

2011 Is het jaar van de presidentsverkiezingen in Kameroen. De huidige president, Paul Biya, is aan de macht sinds 1982 (!) en stelt zich waarschijnlijk weer verkiesbaar. De recente gebeurtenissen in Egypte, Tunesië en Libië heeft de discussies over, en vergelijkingen met, Kameroen aardig doen oplaaien. Hoe het ook uit gaat pakken, we hopen vooral op eerlijke en rustige verkiezingen zonder al te veel rellen en onrust.

Vrouwendag

Op 8 maart is het internationale vrouwendag. In Nederland is die dag vaak aan ons voorbij gegaan, zonder dat we ons er van bewust waren dat het vrouwendag was. In Kameroen gaat dat anders. Ieder jaar wordt er speciaal voor de vrouwendag een stof gedrukt, die door RIC ter beschikking was gesteld aan de dames. Van de stof konden ze hun eigen ontwerp outfit maken. Vanwege het bezoek en de wens om een echt afrikaanse outfit, was het maken van de outfit uitbesteed aan een lokale naaister. Het resultaat mag er zijn. Onderdeel van de vrouwendag is een defile, waar RIC aan mee deed. Mirjam had de eer om, in haar nieuwe outfit, de bedrijfsvlag te mogen dragen.

Het defile.

Natuurlijk werd er afgesloten met eten, drinken en dansen.

Bezoek

Een verhuizing naar het buitenland heeft impact op de contacten met (voormalige) collega's, vrienden en familie. Door de afstand zie je elkaar vrijwel niet, dus we waren erg blij dat we Raymond en Yonina de afgelopen 2 weken bij ons op bezoek hadden. We hebben 2 weken door het land gereisd. We zijn begonnen in Yaounde en zijn via Ebolowa naar Kribi gereisd. Kribi is de bekendste 'badplaats' van Kameroen. Alleen was het, zelfs in het weekend, nog steeds verdacht stil op het strand. We hebben heerlijk gezwommen en we zijn over het strand naar de Lobé watervallen gewandeld, deze watervallen vallen rechtstreeks de oceaan in. Na Kribi zijn we via Douala naar Limbé gereisd. Daar hebben we de vulkanische stranden en de botanische tuinen bezocht. Vervolgens zijn we doorgereisd naar het oerwoud in Korup nationaal park. Het park is alleen te voet toegankelijk. De 3 dagen en 2 nachten in een tentje in het park waren, ondanks de muggen, mieren en tse tse vliegen, een geweldige ervaring. We zijn doorgereisd naar Bafoussam waar we nog een paar dagen met collega's zijn opgetrokken. Al met al nog best wel actief, maar ook de tijd om een klein beetje te onspannen. Het was ontzettend leuk om ons eerste buitenlandse bezoek te ontvangen.
Hieronder wat foto's die we tijdens onze reis hebben gemaakt.

De weg bij Ebolowa.

Het stand in Kribi.

Een ijsvogel in Limbé.

Een kameleon in Korup National park.

Een uitzicht over Korup nationaal park.

Een groene mamba in Korup nationaal park.

Deze mieren bijten je tot bloedens toe...

Een overzicht van Korup nationaal park.

Wij met 2 RIC collega's op de 'trade fair'.