Zijn we onderweg naar Kribi met Hanno's ouders. In Loum hebben we een hotel gevonden, en gaan we de straat op om wat te eten. We vinden een vrouwtje wat vis roostert voor een bar. We onderhandelen 800 CFA voor de vis wat aardig aan de prijs is, maar dan wel met baton erbij (cassave 'gummieknuppel', wat in een blad is gedraaid). Bij de bar bestellen we bier. Hanno's vader neemt gezellig foto's van het vis bereiden, en de barvrouw poseert aardig met een flesopener. Na een lekker te hebben gegeten komt het visvrouwtje haar geld halen. Maar... ze wil meer... Met een verhaal dat haar baas het niet goed vindt dat ze vis verkoopt voor 800 CFA en een heleboel meer onzin, en dat we 1000 CFA per vis moeten betalen. Als extra dreigement zegt ze nog dat hij er zo aan komt. Wij gaan er natuurlijk niet mee akkoord, we weten dat de prijs prima is, en gaan er fiks tegen in. Hanno's ouders reageren met "betaal nou maar" om van het gezeur af te zijn. Wij nog harder "nee" roepen, en betalen gepast de afgesproken prijs, ze kan dat nemen en verder niets.
Verontwaardigd en teleurgesteld drinken we ons bier op. Dan komt de rekening van de bier... 900 CFA per fles, terwijl het 550 of 600 zou moeten zijn.... Nu worden we toch wel een beetje boos. Hanno gaat de discussie met de barvrouw netjes aan, en verteld haar dat we hier wonen, de prijs weten, en we echt geen 900 per fles betalen. Weer komt er een heel verhaal uit dat ze hier nog maar net werkt (uhu) en dat haar baas heeft gezegd dat ze die prijs moest vragen (alleen aan witte mensen zeker...). Na een boel dicussie en hard volhouden betalen we uiteindelijk "gewoon" 550 CFA.
Voor ons is het een principekwestie om niet (veel) meer te betalen dan de gangbare prijzen. We zien de lol in van onderhandelen, maar op deze manier word de lol een beetje minder, zeker als er allerlei leugens van stal worden gehaald om je meer geld af te troggelen. Als de barvrouw “oh, foutje. Het is 550 CFA” had gezegd, dan was het niet zo erg geweest. Je kan het ze soms amper kwalijk nemen dat ze proberen meer te krijgen. Maar niet iedereen doet dat even eervol.
Verder was het heel leuk dat Hanno’s ouders op bezoek waren, ze hebben aardig wat van het land kunnen zien en hoe we hier leven. Hieronder nog wat meer foto’s van hun bezoek.
Het stuwmeer bij Magba.
"Sabga hill" in het noordwesten.
Belo, waar we een van de andere VSO volunteers hebben bezocht.
Onze favoriete barvrouw.
Het strand in Kribi.
Het strand ziet er echt ubercool uit zeg ! Groetjes van Peter & Rachel en kids
BeantwoordenVerwijderen