Traditionele bruiloft

Het duurde even voordat we de foto's hadden, maar hierbij dan een kort verslag van de traditionele bruiloft die we eind november hadden. Er zijn 3 manieren waarop mensen hier trouwen: traditioneel, voor de wet en voor de kerk. Het komt vaak voor dat het wettelijke huwelijk vele jaren na het traditionele huwelijk plaatsvindt.
Het grootste deel van het huwelijk is een familieaangelegenheid. Het vragen om de hand van de bruid gebeurt dan ook niet door de aanstaande bruidegom, maar door zijn familie. Vader, ooms en broers gaan naar de familie van de beoogde bruid om overeenstemming te krijgen over het huwelijk. Hoewel volgens de wet het geven van een bruidsschat niet is toegstaan, komt het bij ieder traditioneel huwelijk voor. Na de succesvolle onderhandelingen wordt de datum voor het huwelijk afgesproken.
De meeste traditionele huwelijken vinden plaats in het dorp van de familie van de bruid. Voor ons betekende dat een reis naar de noord-west regio. Een geplande rit door de bergen duurde veel langer dan gepland, omdat de wegen onwijs slecht waren.
En route...
De gelegenheid startte in de avond. De setting was op het terrein van familie van de bruid, maar de bruid was zelf niet aanwezig. De hoofden van beide families zaten vooraan en de gasten zaten onder 2 partytenten; de familie/aanhang van de bruidegom aan de ene kant en de familie/aanhang van de bruid aan de andere. Bij de opening van de avond vroeg de familie van de bruid zich hardop af wat al die onbekende mensen hier toch deden. Als reactie daarop zei de vader van de bruidegom "Ik heb een plantaanstek gezien in je dorp, die ik graag in mijn eigen dorp wil planten."
Hij kreeg daarop de reactie "Oh dat kan, ik heb heel veel plantaanstekken hier. Ik zal je er wat laten zien, zodat je kan aangeven welke je wilt." En dus werd een "boerderij" getoond aan de familie...
De eerste 'boerderij' wordt getoond aan de familie van de bruidegom.
De vader van bruidegom was niet tevreden en zei: "Maar dit zijn geen plantaans, dit zijn bananen..."
Ook de volgende "boerderij" was niet naar zijn tevredenheid: "Dit zijn wel plantaans, maar ik wil een banga [speciaal soort plantaan]." Uiteindelijk is meerdere keren de keus gegeven aan de vader van de bruidegom, welke plantaanstek hij dan wilde. Verschillende keren moest de familie van de bruid ook overtuigd worden door de familie van de bruidegom om meer "boerderijen" te tonen. En er waren er uitbundige discussies over het beste seizoen om een plantaanstek over de poten. Uiteidenlijk was de keus gemaakt en werd de keus onder luid applaus en gejuig getoond aan de familie.
De uiteindelijk uitgekozen plantaanstek.
De vraag was toen wie het plantje dan moest gaan verzorgen. Die vraag werd toen aan de bruid gesteld. Ze mocht iemand uitkiezen en ging op zoek naar haar partner, die tot dan toe gewoon tussen de families zat. Na een korte zoektocht werd hij naar voren gehaald. Hierna moest de bruid aangeven of haar familie de palmwijn, die de familie van de bruidegom had meegenomen, moest drinken. Dit is de 'formele' bevestiging dat het huwelijksaanzoek van de familie word geaccepteerd. Hierna volgde het eten en natuurlijk het feest.
Wij met het bruidspaar.
Rond een uur of 3 in de nacht is de familie van de bruidegom vertrokken met de bruid om in hun dorp hun eigen inwijding van het huwelijk te doen, en om daar verder feest te vieren.
De volgende ochtend vroeg werd het varken, dat onderdeel was van de bruidsschat, geslacht en verdeeld in de familie. Ook was de traditionele overhandiging van een vrouwtjesgeit aan de moeder van de bruid. De geit is ter vervanging van de dochter, en de familie verwacht op het moment dat de geit gaat jongen, dat de bruid dat ook doet...
Mirjam met haar eigen stukje van het varken.
De geit voor de bruid's moeder.