En brousse

We zijn weer terug van onze vakantie naar noord Kameroen. Hierbij een kort verslag.
De wegen waren, zoals verwacht, erg slecht. In Magba aangekomen kwam er een naar ratelend geluid bij de vooras vandaan. Een bushmonteur heeft het euvel bekeken en een borgring die los zat vastgelast. Toen zijn we zijn weer doorgereden. Helaas hield de reparatie het niet heel lang vol. Onderweg hebben we, met een steen en veertje als gereedschap, de boel weer stil gekregen. Toch zijn we aangekomen bij onze bestemming Banyo. Ondanks de aankondiging op het bord, had de herberg had helaas geen stromend water, dus we moesten ons behelpen met flessen.

Veel stof onderweg...
De volgende dag zijn we naar Tibati gereden. We wilden eigenlijk verder komen, maar omdat het probleem met de vooras weer opspeelde, hebben we in Tibati weer een monteur opgezocht. Die heeft de hele stad afgezocht, maar de benodigde onderdelen niet kunnen vinden. Een volgende bushreparatie volgde. Zonder de juiste onderdelen kan je er altijd met een grote hamer tegenaan slaan, want "dat houdt het wel vol totdat je terug bent in Bafoussam". Tegenover de garage (een paar palen met een grasdakje) was een herberg. Omgerekend kostte de kamer EUR 4.60 per nacht. Er was stromend water, de matrassen waren goed en de kamer was schoon. Heerlijk weer een keer fatsoenlijk het stof uit je oren te kunnen wassen.

De volgende dag zijn we naar Ngaoundere gereden. De belofte van de monteur in Tibati ten spijt, zo'n 20 kilometer voor Ngaoundere, bij een botverpulverende wasbordweg, begon de vooras weer te ratelen. Gelukkig zouden er in Ngaoundere onderdelen te krijgen zijn, zodat we het probleem goed konden oplossen. Dachten we...

Na het eerste het beste hotel geboekt te hebben en een aardig goede nachtrust, zijn we de onderdelen gaan zoeken. Na (waarschijnlijk) alle onderdelenhandelaren gevraagd te hebben, zaten we nog steeds zonder de onderdelen. Als we op onderdelen moesten wachten, zou het minstens 2 dagen duren voordat ze in Ngaoundere zouden zijn. Aangezien het droog seizoen is, en de wegen niet heel onberijdbaar slecht zijn, hebben we weer een bushreparatie laten doen. Dat zou de boel in ieder geval stil moeten houden. In het begin van de middag zijn we vertrokken naar de bush. Ten noorden van Ngaoundere begon de hitte pas echt voelbaar te worden. Nadat we de verharde hoofdweg afgegaan hebben we nog ongeveer 2 uur door de bush gereden om bij het hotel/campement in Benoue aan te komen. De boukarou's (ronde hutjes) zijn keurig verzorgd met stromend warm water en goede bedden.

Typische dorpjes in het noorden van Kameroen.
In het park hebben we verschillende wandelingen gemaakt en zijn we 1 keer met de auto een stukje gaan rijden. We zagen heel veel herten/gazelachtigen maar ook nijlpaarden, krokodillen en giraffen. Overdag was het onwijs heet, dus we zijn er aan het begin van de ochtend en het eind van de middag steeds op uit gegaan.

Bewoners van de Benoue rivier.
Een dag voordat we verder wilden reizen, bleek dat we een lekke band hadden. Een van de mensen die in het campement zei dat hij de band wel kon maken. Om een lang verhaal kort te maken: De niet al te snuggere man kon het niet. We hebben toen iemand betaald om met de band op de motor naar een bandenplakker te brengen, zodat we in ieder geval met een reserveband het vervolg van de reis konden beginnen.

Weggespoelde brug.
Het vervolg naar het noorden is vrij vlot gegaan. In nationaal park BoubaNdjida zijn de hutjes vergelijkbaar met Benoue, maar de tent wordt gerund door een fransman. Er komen dan ook veel fransen naar het kamp, het was veel drukker dan in Benoue. Helaas zijn er veel stropers in het park, waardoor ze het risico te groot vinden op te voet op pad te gaan. Dat vonden we erg jammer, we hadden al zo veel ingeblikt gezeten, dat een beetje beweging juist lekker zou zijn. Maar ja, als je bedenkt dat vorig jaar twee parkwachters waren neergeschoten door stropers, is het ook wel begrijpelijk dat ze erg voorzichtig zijn.
We hebben verschillende ritten gemaakt door het park en veel gazellen en antilopen gezien en ook weer giraffen, olifanten, jakhalzen en een caracal.

Lord Derby Eland, met een gewicht tot 900 kg de grootste antelopesoort.

Mams met kroost.
De terugreis is grotendeels via dezelfde route gegaan als de heenweg. Vanwege de problemen met de auto hadden we de avontuurlijke terugroute maar achterwege gelaten. Gelukkig was de eerste regen gevallen, waardoor er veel minder stof was op de wegen dan op de heenweg. We zijn heel moe weer teruggekomen van het reizen, maar hebben vooral genoten van de mooie reis!

Lokaal transport.